1 เมษายน 2008เล่าเรื่องโกหก – April’s Fool.
Not My Friend.mp3
…
ผมมีเรื่องโกหกจะเล่าให้ฟัง
มันอาจไม่ใช่เรื่องโกหกที่แนบเนียนนักหรอก
และผมเองก็ไม่ใช่นักเล่าเรื่องที่เก่งอะไรเสียด้วย
แต่คุณพยายามเชื่อในสิ่งที่ผมเล่าเถอะนะ
เพราะ “เรื่องโกหก” จะยังมีคุณค่าในตัวของมัน
ก็ต่อเมื่อยังมีคนเชื่ออยู่…คุณว่าไหม
ซึ่งต่างไปจาก “เรื่องจริง” ที่น่าอิจฉาเหลือเกิน
ด้วยความที่คุณค่าของมันคงอยู่กับตัวของมันเอง
แม้จะไม่มีใครสักคนที่เชื่อเลยก็ตาม
…
Help me breathe,
Help me believe,
You seem really glad that I am sad.
…
เรื่องมันมีอยู่ว่า
กาลครั้งหนึ่ง
“ผืนดิน” เฝ้าแหงนหน้ามอง “ผีเสื้อ”
ด้วยความอิจฉาแกมน้อยเนื้อต่ำใจ
ด้วยเจ้าผีเสื้อนั้นเฝ้าเทียวไล้เทียวขื่อ
อยู่รอบกายของ “ดอกทานตะวัน” สาวที่ผืนดินนั้นมอบความรักให้
…
You are not my friend,
I cannot pretend that you are.
…
ใจหนึ่งของ “ผืนดิน” อยากให้ดอกทานตะวันโน้มก้านลงมามองมันบ้าง
แม้มันจะมีแต่สีดำมอมแมม ไม่หล่อเหลาเหมือนผีเสื้อหลากสี
แถมยังบินปร๋อไปไหนมาไหนได้รวดเร็วได้อีกต่างหาก
…
แต่ “ผืนดิน” รู้ดีว่าเวลาเดียวที่ดอกทานตะวันจะโน้มลงมาหามัน
คงเป็นเวลาที่ดอกทานตะวันโรยราเหี่ยวเฉา
ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่มันไม่ต้องการเห็นเลย
แม้มันอยากให้ “ดอกทานตะวัน” โน้มลงมามองมันบ้าง
แต่ก็ไม่อยากเห็นดอกทานตะวันต้องเหี่ยวเฉา
มันจึงเลือกหล่อเลี้ยงให้ดอกทานตะวัน ได้รับความชุ่มชื้น
ผ่านจากรากไปสู่ก้านกิ่งใบ
เหมือนที่เคยทำด้วยความรักเสมอมา
…
You made it sting,
Your voice is ringing,
Just like the boys who laughed at me in school.
…
วันหนึ่ง “ดอกทานตะวัน” บอกกับผืนดินว่า
“เธอไม่จำเป็นต้องอิจฉาเจ้าผีเสื้อหรอก
เพราะถึงใครต่อใครจะมองว่าฉันชื่นชม
ที่มันอยู่ข้างกายฉันตลอดเวลา
แต่ที่จริงแล้วฉันมอบความรักของฉัน
ให้กับ ‘ดวงอาทิตย์’ ที่แสนไกลห่างนั้นต่างหาก”
…
“ผืนดิน” ได้ฟังเช่นนั้นก้อรู้สึกสมเพช “ผีเสื้อ” อยู่ลึกๆ
ที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไร และเฝ้าคิดว่าตัวเองมีความสำคัญ
ต่อดอกทานตะวันเสียมากมาย
แต่หากคิดแบบนั้น ตัวมันเองเล่ามิน่าสมเพชเสียยิ่งกว่าอีกหรือ
มันรู้สึกเศร้า
…
You are not my friend,
I cannot pretend anymore.
…
แต่เจ้าผืนดินตั้งสติภายใต้สภาวะทุกข์เศร้านั้น
นึกถึงเหตุผลของการที่มันอยู่ตรงที่นี้เวลานี้
สิ่งที่อยู่ภายในใจที่ผลักดันให้มันเฝ้าหล่อเลี้ยงดอกทานตะวัน
ให้ชุ่มชื้นด้วยความเต็มใจ
รอยยิ้มแรกผลิที่ดอกทานตะวันเคยมอบให้แก่มัน
แม้จะร้างลืมไปจากความทรงจำของเจ้าดอกทานตะวันแล้วก็ตาม
เหตุผล หรืออะไรก็ตามแต่ที่อาจไร้เหตุผล
ที่ทำให้มันไม่อยากเห็นดอกทานตะวันต้องเหี่ยวเฉา
แม้นั่นจะเป็นเวลาที่มันจะมีโอกาส
ได้มองหน้าของดอกทานตะวันได้ชัดเจนกว่านี้
…
มันยิ้มให้ตัวเอง และตั้งใจว่าจะทำในสิ่งที่มันสามารถทำ
เพื่อทานตะวันที่มันรักให้ได้มากเท่าที่จะทำได้ต่อไป
…
เรื่องราวก็จบลงด้วยประการฉะนี้
…
You found a place,
No one should ever go.
…
ขอโทษด้วยที่ผมมาเล่าเรื่องโกหกแบบนี้ให้คุณได้ฟัง
เพราะมันฟังดูไม่เห็นจะน่าสนใจตรงไหนเลย
แถมไม่เห็นจะน่าเชื่อตรงไหน ให้ตายสิ
ผมขอโทษจริงๆ
ผมบอกไปแล้วว่าผมเป็นคนเล่าเรื่องไม่เก่ง
…
I’ll be ok,
’cause when I back away,
I’m gonna keep the handle of your gun in sight.
…
และสุดท้าย
ต้องขอโทษที่ผมโกหกคุณ
ว่าจะเล่า “เรื่องโกหก” ให้ฟัง
เพราะที่จริงมันเป็น “เรื่องจริง” ต่างหาก
คุณจะเชื่อหรือไม่ก็ตามใจ
ก็อย่างที่ผมบอกไปแล้วนั่นแหละ
คุณค่าของมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับ “ความเชื่อ”
ของคุณหรือผมหรือใครๆ หรอก
…
++++++++++++++++++++++++++++++
บันทึกวันนี้แด่ ”ดอกทานตะวัน”
เพลง “Not my friend” ของ “Norah Jones”
สาวเสียงใสที่ล่าสุดหันมาเอาดีทางการแสดงภาพยนตร์
“My Blueberry Night” ของผู้กำกับฮ่องกง หว่องคาไว
หนังเรื่องที่ “ผืนดินและดอกทานตะวัน” ต่างก็อยากไปดู
แต่ก็นั่นล่ะเพราะความเป็น “เพื่อน” กระมัง
ที่ทำให้จนป่านนี้เขาและเธอก็ยังไม่ได้ไปดูด้วยกันเสียที
เหมือนๆ กับเรื่องอื่นๆ ที่ผ่านมาแล้วผ่านไป
++++++++++++++++++++++++++++++
Tags: Life on Soundtrax., Norah Jones, Rubiaceae, เรื่องโกหก