แม้เราจะกล่าวว่า “ความตาย” เป็น “เรื่องนิดเดียว” แต่คงไม่ได้หมายความว่า “การมีชีวิตอยู่” เป็น “เรื่องใหญ่โต” หรอก ทั้งสองอย่างต่างก็เป็น “เรื่องๆ หนึ่ง” เท่านั้นเอง

“คุณเลือกมาเที่ยวเมืองไทย ขณะที่คนไทยหยั่งพวกผมทำงานเก็บเงินไปดูจิงโจ้ที่ประเทศคุณ นี่พอจะอธิบายเหตุผลในรสนิยมเบียร์ของพวกเราได้ไหม”

ท่ามกลางความมึนแอลกอฮอล์ของผมและความเมาขี้ตาของเธอ
เราแหกปาก เต้นรำสเต็ปมั่วซั่ว และปล่อยวางเรื่องราวนานาไว้เบื้องหลัง

สติสัมปชัญญะของเธอเริ่มขาดวิ่นคล้ายเสื้อไหมพรมที่ถูกลูกแมวซุกซนขโมยไปฝนเล็บเล่น ความตายคงใกล้เธอเข้ามาในอีกไม่กี่ห้วงลมหายใจ…

หยาดเพชรหยาดละอองผ่องใส
แม้อยู่ในความมืดมน

เพราะ “เรื่องโกหก” จะยังมีคุณค่าในตัวของมัน
ก็ต่อเมื่อยังมีคนเชื่ออยู่…คุณว่าไหม