3 ตุลาคม 2007ซดซุปไก่ชีวิต – Chicken Soup for the Soul?
…
เว้นวรรคการเขียนเรื่องราวไร้สาระบนเว็บมาร่วมครึ่งปี
หาใช่ชีวิตไม่มีเรื่องราวให้เผชิญทั้งสุขทุกข์
หาใช่มิพบพานผู้คนที่เป็นตัวแสดงในเรียลลิตี้โชว์ที่ฉายมาร่วมสามสิบปีของผม
จนขาดไร้เหตุการณ์มาถ่ายทอดเป็นตัวหนังสือ
…
แต่อาจบางทีเพราะผู้คนและเรื่องราวที่ผ่านไปมาอย่างมิรู้เหนื่อยต่างหาก
จึงเบียดบังเอาห้วงเวลาหย่อนตูดลงพักที่ข้างทาง
แล้วสนทนากับจิตใจของตัวผมเองเสียบ้าง
…
How long.mp3
…
ก็เหมือนทุกๆวัน ที่ใจฉันรอเธออยู่
และก็เหมือนทุกๆที ที่เธอไม่ยอมรับรู้
ดูเธอลอยๆ ปล่อยชีวิต ไม่คิดแม้ที่จะสู้
และในบางครั้งฉันเอง ก็หมดหนทาง บอกให้เธอรู้
…
หลายตำราประเภท “ซุปไก่ชีวิต” เสริมสร้างกำลังใจ
มักกล่าวว่า “เพื่อนที่ดีที่สุดในชีวิตของเรา ก็คือตัวเรานั่นเอง”
ฟังดูเท่เข้าท่าเข้าที
แต่บางคราวตัวของเราเองก็ไม่ใช่เพื่อนคนเก่งที่จะปลอบประโลมยามเศร้า
หรือฉุดดึงมือเราจากปัญหานานับ ได้ทุกครั้งไป
บางครั้ง เพื่อนที่ดีที่สุดคนนี้ก็ทำได้แค่รอ
เฝ้ามองการจ่อมจมกับปัญหาของเพื่อนอย่างเงียบงัน
ไร้คำพูด ไร้บทสนทนา ไร้หนทางสื่อสาร
ด้วยภาษาคำพูด หรือกระทั่งภาษาใจ
…
นานแค่ไหน นานแค่ไหน
ชีวิตเธอจะหยุดจนถึงเมื่อไหร่
อีกนานไหม จะเปิดหัวใจ
แล้วเริ่มต้นใหม่อีกที
ต่อให้เป็นทุกข์ อีกสักเท่าไร
ยังไงก็คงไม่ดีไปกว่านี้
เปิดใจรับความจริงที่มันเป็นอยู่
และลุกขึ้นลองสู้ดู อีกสักที
…
กับหลายๆ โมงยามที่ชีวิตถูกชี้หน้าท้าทาย
ด้วยปัญหาที่โถมทับจนมิทันหายใจ
บางคราวผมเทซุปไก่ชีวิตทิ้งลงท่อ
ราวกับว่าตัวผมเองก็ไม่ใช่เพื่อนที่จะส่งพลังให้เผชิญและข้ามพ้นเรื่องราวเหล่านั้นไปได้
…
แต่บางคราวผมละเลียดชิมรสซุปไก่แสนเข้มข้นอย่างอิ่มเอมใจ
ที่ตัวผมเองสามารถตั้งสติและหยัดยืนขึ้นได้ด้วยตัวเอง
แล้วหวดเอาเรื่องงี่เง่าไปไกลสุดขอบโลก
…
ดูเธอลอยๆ ปล่อยชีวิต ไม่คิดแม้ที่จะสู้
และในบางครั้งฉันเอง ก็หมดหนทาง บอกให้เธอรู้
นานแค่ไหน นานแค่ไหน
ชีวิตเธอจะหยุดจนถึงเมื่อไหร่
อีกนานไหม จะเปิดหัวใจ
แล้วเริ่มต้นใหม่อีกที
…
อาจไม่ใช่พลังซุปไก่ที่ช่วยให้เราก้าวล่วงปัญหา
และตัวเราเองก็อาจไม่ใช่เพื่อนที่ดีที่สุด
และไม่ใช่คนที่เข้าใจตัวเรามากที่สุด
ในเมื่อหลายคราว เราเองก็มักทำอะไรต่อมิอะไรไปอย่างไม่รู้ตัว
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องของความเข้าใจต่อสิ่งที่ทำด้วยซ้ำไป
…
ต่อให้เป็นทุกข์ อีกสักเท่าไร
ยังไงก็คงไม่ดีไปกว่านี้
เปิดใจรับความจริงที่มันเป็นอยู่
และลุกขึ้นลองสู้ดู อีกสักที
…
ท้ายที่สุดแล้ว ตัวเราเป็นเพียงแค่ฝุ่นจักรวาล
ที่บังเอิญโชคดีที่เลือกที่จะคิดและตัดสินใจได้ด้วยตัวเราเอง
แม้จะถูกหรือผิด
ช้าหรือเร็ว
ดีหรือร้าย
เข้าใจหรือสับสน
ยอมรับหรือคับข้อง
ก็ล้วนเป็นสิ่งทีเราเลือกเอง
…
+++++++++++++++++++++++++++
…
เพลง “นานแค่ไหน” ของบอย โกสิยพงศ์
จากอัลบั้ม Million ways to Love Part.1
ซึ่งเป็นเพลงที่ผมชอบที่สุดในอัลบั้มชุดนั้น
…
+++++++++++++++++++++++++++
Tags: Life on Soundtrax., บอย โกสิยพงษ์