ณ มุมที่ไร้แสงไฟ – What About Me?
เหลียงเฉาเหว่ยอาจเคยได้ยินสำนวนไทยที่ว่า “กำแพงมีหู ประตูมีช่อง”
จึงคิดว่า “หู” ของกำแพงอิฐจะสามารถรับฟังสิ่งที่เอ่อท้นในใจ
แต่ไม่อาจเปิดเผยให้ใครล่วงรู้ได้ของเขา
รอยทางของกงล้อชะตา – Destiny trace.
ผมเชื่อว่าคนเรามีชีวิตที่ดำเนินไปเพื่อเผชิญหน้ากับปัญหา
และความท้าทายของโลกและเวลา ที่บางคนเรียกมันว่าชะตากรรม
ที่อยู่ของความรัก – Your eyes reflect in my heart.
ผมหอบเอาหัวใจตัวเอง ผ่านเดือนตุลาอาถรรพ์มาได้แบบเฉียดฉิว ทำเอาบรรดากองเชียร์คอซาดิสม์ที่รอซ้ำเติม “โรคอกหักเดือนตุลา” พากันเซ็งเป็ดไปตามๆกัน
สู่สุดขอบสายรุ้ง – Over the Rainbow
เมื่อค่ำวันอาทิตย์ที่ผ่านมา (11/11) มีโอกาสได้รับเชิญไปงานแต่งงานของเพื่อนคนหนึ่งที่รู้จักคบหากันฉันมิตรมากว่าสิบปี
คืนวันที่ชีวิตเดินเอื่อยเฉื่อย – Life in Slow Motion.
แต่ละวันโลกหมุนรอบตัวเอง ด้วยความเร็วเท่ากับ
สองรอบของเข็มสั้นบนหน้าปัดนาฬิกาจริงหรือ
ถ้าเรากอดกัน – Embrace.
…แม้กูรูด้านความรักระดับเทพธิดาพยากรณ์เคยหล่นประโยคคลาสสิกไว้ว่า
“ระยะทางและความห่างไกล ไม่ใช่อุปสรรคของความรักที่แท้”
แต่ห้วงยามที่หัวใจอยู่ใกล้กันนั้น ก็เป็นช่วงเวลาที่ดีกว่ามิใช่หรือ?






