การเดินทางของกุญแจแห่งจักรวาล
เขารอนแรมข้ามหมู่ดาวมากมายบนทางช้างเผือก
ขณะที่เธอเฝ้ารอรับผู้ผ่านทางด้วยไมตรีจิตอันดี
ต้นไม้ใหญ่และสายลมหนาว
ฉันมีความสุขนะ
และปรารถนาให้เธอมีความสุขเฉกเช่นกัน…
แล้วนี่มิใช่ความรักหรอกหรือ?
คุณพ่อมาราธอนสอนลูกสาว
สมัยหนุ่มๆ คุณพ่อฉันเป็นนักวิ่ง
…ท่านชอบวิ่งร้อยเมตร…ตามประสาคนหนุ่มที่รักความเร็ว
…ที่จริงท่านเคยบอกว่าอยากเป็นนักแข่งรถฟอร์มูล่าวันมากกว่า
ความทรงจำของคุณป้าแผ่นโฟม
…ฉันว่ายน้ำเก่งตั้งแต่เด็กๆ
เพื่อนๆ ชอบล้อเลียนว่าฉันเป็นนางเงือกบ้างล่ะ…
หาว่าแขนเรียวยาวของฉันเหมือนครีบปลาบ้างล่ะ…
เด็กชายไม้บรรทัด
…เขาเป็นแค่เด็กชายตัวเล็กๆ…ที่น่าจะเล่นหุ่นยนต์ หรือตั้งแก็งค์ถีบจักรยานมากกว่า
แต่…เขาไม่ชอบนี่นา…
สิ่งที่เขาชอบ…กลับเป็นไม้บรรทัดพลาสติก…ยาว 1 ฟุต…
เด็กหญิงลูกโป่ง
…เธอล่องลอยไปบนฟ้า …ขาเธอไม่เคยสัมผัสพื้นผิวดินเลย
เธอมีรองเท้าคู่งามเสียด้วยนะ
…น่าเสียดายที่มันไม่ได้ใช้งานเลยเสียนี่






