Results

…แรกเริ่มเดิมที เขาเป็นคนขี้ตระหนก…
เขาตื่นกลัวต่อเรื่องท้าทาย
…หรือแม้เพียงความเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยในชีวิต…

เธอ ไปยังสวนดอกไม้ทุกวี่วัน เวลาบ่ายคล้อย ดอกไม้ส่งกลิ่นหอมหวล…
…แต่ไม่ได้สำคัญกับเธอนัก…
ด้วยเธอมานั่งฟังเสียงของมันต่างหาก

…เขาเที่ยวไปยังสถานที่ที่เคยไป นั่งเหม่อนึกถึงความหลัง
เขารื้อค้นข้าวของในบ้าน หยิบรูปเก่าๆมาดู เปิดเทปเพลงเก่าๆฟัง
อ่านจดหมายและโปสการ์ดที่เคยได้รับ

…เขาก้าวเดินอย่างช้าๆ มั่นคง สายตาจับจ้องไปที่ข้อเท้าของเธอที่เดินอยู่เบื้องหน้า
…เป็นเช่นนี้เสมอมา…

บทกลอนที่เขียนไว้ที่เว็บเก่า ผ่านวันเวลาและมิตรน้ำหมึกได้ร่วมวงต่อยอดปรุงแต่งรสอักษร

…ผมเองก็ต้องปรับteen ให้ชินกับพื้นแข็งหนาของมัน ส่วนมันก็คงเอาใจผมด้วยการทำตัวให้นุ่มลง ให้teenผมใส่ได้สบายด้วยเช่นกัน…