18 กรกฎาคม 2006เช้าวันจันทร์ – Pretend
เช้าวันจันทร์สำหรับผมก็เป็น วันแห่งการเริ่มต้นทำงาน ก็เหมือนๆ กับคนส่วนใหญ่นั่นล่ะ แม้สำหรับบางคน วันจันทร์อาจเป็นการกดปุ่มนาฬิกานับถอยหลังสู่วันหยุดสุดสัปดาห์ถัดไปก็ตาม
วันจันทร์นี้ก็เป็นอีกวันเริ่มต้นทำงานของผมที่ผมเองก็คาดหวังว่าจะเป็นวันที่ดี และหวังจะได้เจอเรื่องดีๆ เหตุการณ์และผู้คนดีๆ
…
แต่ก็นั่นล่ะ โลกนี้มักไม่ปล่อยให้คนเราสมหวังกัน มากเกินไปหรอก
…
Pretend.mp3
…
Pretend you’re happy when you’re blue.
It isn’t very hard to do.
And you’ll find happiness without an end
Whenever you pretend.
…
ผมเริ่มต้นวันทำงานด้วยการเรียกพนักงานร้านคนหนึ่งมาพูดคุย สอบถามถึงเหตุไม่ปรกติที่ผมพบในการทำงานของเธอช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา
เนื้อหาสาระคงไม่มีเหตุอันใดต้องมาสาธยายกัน ณ ที่นี้ …
บทสรุป คือผมจำเป็นต้องให้เธอออกจากงาน…
…
เป็นการเริ่มชั่วโมงทำงานของสัปดาห์ที่ไม่น่าประทับ ใจเอาเสียเลย …
…
Remember anyone can dream.
And nothing’s bad as it may seem.
The little things you haven’t got
Could be a lot if you pretend.
…
วันนี้ ผมรู้สึกว่าไอ้วิธีบริหารงานแบบครอบครัว ที่ผมคาดหวังให้พนักงานทุกๆ คนเป็นเสมือนน้องๆ ที่มีผมเป็นหัวหน้าแก๊งค์ เป็นพี่ใหญ่ในบ้านก็ถูกสั่นคลอนอีกครั้ง
…ผมพยายามนึกทบทวนสิ่งที่ผ่านมา สิ่งที่ผมพยายามถ่ายทอด หรือบางครั้งก็สอน …ทั้งในเรื่องงานหรือประสบการณ์ที่คิดว่ามีประโยชน์
…ทั้ง เรื่องแนวความคิด มุมมองการใช้ชีวิต ด้วยหวังใจว่าน้องพนักงานแต่ละคนที่มีโอกาสใช้เวลาในชีวิตช่วงหนึ่งมาตัด ผ่านกับชีวิตเบี้ยวๆ บูดๆ ของผม น่าจะได้อะไรติดไม้ติดมือไปบ้าง (ถ้าจะให้ถูกควรเป็น “ติดสมอง ติดใจ” จะเห็นภาพกว่า)
แต่สิ่งที่ผมได้รับกลับทำให้รู้สึกว่าทุกสิ่งที่ผมพยายามทำมา มันเบาหวิว มันสื่อสารไม่ถึง และนำมาซึ่งผลลัพธ์และเหตุการณ์ในวันนี้
…ผมผิดหวัง และอดโทษตัวเองไม่ได้ตามเคย …
เศร้าว่ะ
…
You’ll find a love you can share.
One you can call all your own.
Just close your eyes, she’ll be there.
You’ll never be alone.
…
ผมออนไลน์ MSN ยามบ่ายวันจันทร์ที่นั่งเฝ้าร้านอยู่คนเดียว ด้วยชื่อ
“Why people often hurt others who care”
แสดง สิ่งที่ผมรู้สึกในโมงยามนั้น กัลยาณมิตรสาวนางหนึ่งทัก MSN มาทันทีที่เห็นชื่อชวนปลอบเยี่ยงนั้น เธอว่าเคยผ่านตาจากรีดเดอร์ไดเจสท์ (ไอ้หนังสือที่ชอบส่งกุญแจรถเบนซ์มาให้เราๆ ท่านๆ บ่อยๆ นั่นล่ะ) เจอ Quote ที่กล่าวไว้ประมาณว่า
“ใส่ใจคนที่(แม่ง)ไม่ห่วงใยใส่ใจคุณ(มึง)ก็พอ… เพราะคนที่ใส่ใจคุณ(มึง)จะพูดว่า “ไม่เป็นไร” ได้ทุกเรื่อง แหละ”
… อ่านแล้วก็ขำแบบขื่นๆ ชอบกลแฮะ
…
And if you sing this melody.
You’ll be pretending just like me.
The world is mine, it can be yours, my friend.
So why don’t you pretend?
…
เล่าไปเล่ามามันเริ่มเหมือนกำลังเล่าประสบการณ์อกหักไปทุกที
แต่บางวินาทีความรู้สึกมันก็ใกล้เคียงกันอยู่บ้างแหละน่า
…
And if you sing this melody.
You’ll be pretending just like me.
The world is mine, it can be yours, my friend.
So why don’t you pretend?
…
+++++++++++++++++
เพลง “Pretend” นี้ Dianne Reeves ร้องไว้ในอัลบั้มเพลงประกอบหนัง Goodnight & Goodluck ที่ยังไม่เคยได้ดูหรอก
แต่ ซื้อ Soundtrack มาฟังก่อนเพราะได้ข่าวว่า เป็น Vocal Jazz ฟังสบายๆ แบบที่ชอบ เจ๊ Dianne เธอเสียงพริ้งมากจริงๆ เปิดฟังก่อนนอนจะเคลิ้มหลับไปแบบมีความสุข Pretendๆ เหมือนเนื้อเพลงเค้าว่า นั่นล่ะ
Tags: Jazz, Life on Soundtrax., Pretend