19 มีนาคม 2009แด่ ‘รงค์ วงษ์สวรรค์ พญาอินทรีผู้จากไป
บันทึกนี้เป็นจดหมายตอบกลับจดหมายของมหามิตร 2 ฉบับต่อไปนี้
…
ถึง สมทัศน์ และ สมไซ กัลยาณเกลอ
…
… นาฑีที่ 14 ของเวลาหนึ่งทุ่มค่ำวันนั้น “สมทัศน์” ทักทายผ่านมาทาง MSN เรากำลังเสวนาถึงความบูดเบี้ยวของชีวิตวัยหนุ่ม โรคไบโพล่าร์ และวันเสาร์ที่ไม่โสภานัก
… นาฑีที่ 14 นั้นเอง เสียงของคุณกนกและคุณอุมาพรแห่งช่องข่าวเนชั่น ได้แจ้งให้ได้รู้ข่าวการเสียชีวิตของ ปู่’รงค์ วงษ์สวรรค์ พญาอินทรีแห่งวงการวรรณกรรมไทย
… มิพลันที่ใจจะหายไปไกลจากตัวนัก ผมพิมพ์บอกสมทัศน์ถึงข่าวดังกล่าว
… โฮลี่เชียสสสสสสสส …
…
ยอม รับโดยดุษณีเลยว่าผมเองหาใช่แฟนานุแควนของปู่แกสักเท่าไหร่ หากช่วงชีวิตของปู่แกเขียนหนังสือเพียงหนึ่งเล่ม ผมคงเคยอ่านเพียงอักษรตัวแรกบนสันปกของหนังสือเล่มนั้น
… ผลงานเขียนตลอดช่วงชีวิตที่ปู่อุทิศให้กับงานที่แกรัก (ซึ่งอันที่จริงไม่ควรเรียกว่าแก ‘ทำงานเป็นนักเขียน’ แต่ควรกล่าวว่าปู่เค้า ‘ใช้ชีวิตเพื่อเขียน’ จะเหมาะสมกว่า) ได้ถ่ายทอดความคิด ประสบการณ์ และรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสผ่านตัวหนังสือมากมายเหลือจะนับ
…
กว่าผมจะได้อ่านงานของปู่ก็เป็นช่วงชีวิตในวัยยี่สิบสามเข้าไปแล้ว ผ่านหนังสือในชุด OPENHOUSE (ซึ่ง เป็นโปรเจครวมนักเขียนแบบยำใหญ่ในพ็อกเก็ตบุ๊ครายสะดวกของคุณปราบดา หยุ่น และสำนักพิมพ์ OPEN ของคุณภิญโญ ไตรสุริยธรรมา ออกสู่ตลาด 6 เล่มในช่วงสองปีและหายไปจากแผงจนทุกวันนี้)
จำได้ว่าเรื่องสั้นที่อ่านเรื่องแรกนั้นชื่อแปลกๆ ว่า “อีลินจงวงศา”
…
ผมเคยลองดูดกัญชาครั้งหนึ่งในชีวิต (นานเนิ่นมาแล้ว)
ฟักอยู่แม้นนนนนน!!!
ตัวหนังสือและเรื่องราวของปู่ อ่านแล้วดิหลิเชียสมาก
หากเมื่อกว่าครึ่งศตวรรษที่แล้วมีการบัญญัติคำว่า ‘เด็กแนว’
ปู่แกคงเป็นไอคอนหนึ่งของพอศอนั้น
…
ข่าวค่ำเมื่อวานซืนแจ้งว่าครอบครัวของปู่รงค์ของดรับพวงหรีด แต่ขอให้แขกส่งเป็นต้นไม้มาแทนเพื่อจะนำไปปลูก
ข่าวว่าหลังจากบำเพ็ญกุศลศพของปู่แล้วอาจฝังร่างไร้วิญญาณของท่านไว้ใต้สวนทูนอิน ที่เชียงใหม่
…
ผมเชื่อว่าต้นไม้แห่งความอาลัยเหล่านั้นจะให้ร่มเงาแก่ร่างที่กลับสู่ผืนดินของปู่
และอินทรีย์ของปู่ย่อมหล่อเลี้ยงให้ต้นไม้เหล่านั้นมั่นคงแข็งแกร่งเฉกเช่นกัน
…
เอลวิสยังไม่ตาย
เช เกวารายังไม่ตาย
(ตัวหนังสือของ)‘รงค์ วงษ์สวรรค์ก็ยังไม่ตาย
ด้วยจิตคารวะ
…
Tags: จดหมาย, รงค์ วงษ์สวรรค์, สมทัศน์, สมไซ