12 พฤศจิกายน 2002ห้องหัวใจ
…
คนเราต่างมีหัวใจของตัวเอง…
เขาว่ากันว่าหัวใจคนเราคล้ายบ้านเล็กๆ หลังหนึ่ง
มันมีสี่ห้อง
…
เมื่อเปิดประตูบ้านและก้าวพ้นประตูเข้าไปข้างใน จะเจอ
ห้องรับแขก…
บางบ้านไม่ล็อกประตู เปิดรับแขกผู้ผ่านทางอยู่เสมอ บางบ้านลงกลอนประตูแน่นหนา แขกไปใครมาต้องกดกริ่ง บางบ้านถึงกับติดตั้งกล้องวงจรปิดจับภาพแขกผู้ต้องสงสัยเลยก็มี…
บ้านแต่ละหลังมีวิธีต้อนรับแขกไม่เหมือนกัน บางบ้านเสริฟน้ำเย็นชื่นใจและหนังสือพิมพ์มาให้อ่านแก้เซ็งขณะที่บางบ้านไม่มีโซฟาให้ผู้มาเยือนได้นั่งพักเลยสักตัว
ที่น่าขำคือหลายๆ บ้านมักจะเอาบรรดาของสวยๆงามๆ ของมีค่ามีราคามาประดับตู้โชว์ และตั้งอวดโชว์แขกที่มาเยือน
แน่นอนเราจะไม่เห็นราวตากกางเกงในที่ห้องรับแขกแห่งนี้…
…
ถัดมาจากห้องรับแขก จะเป็นห้องน้ำ…ที่ทั้งแขกและเจ้าของบ้านใช้เป็นที่ปลดทุกข์…
บางบ้านทำความสะอาดห้องน้ำทุกวัน มีโถส้วมมาตรฐานอเมริกันสะอาดเอี่ยมให้บริการ ทิชชู่แสนนุ่มนวลเมื่อยามสัมผัส…
ขณะที่บางบ้านไม่ได้ทำห้องน้ำเป็นที่เป็นทาง มีเพียงกระโถนใบเล็กไว้ใช้พอถูไถเท่านั้น…
แต่บางบ้านกลับมีนโยบายเคร่งครัด ไม่อนุญาตให้แขกใช้ห้องน้ำของตน…สงวนสิทธิ์ไว้ใช้เองเท่านั้น
…
เดินขึ้นบันไดไปชั้นบนของบ้าน จะเจอประตู ห้องนอน
ห้องนอนก็เหมือนที่ส่วนตัวของเจ้าของบ้านซึ่งเขาจะใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในห้องนี้…
โดยทั่วไปถ้าไม่สนิทสนมกับเจ้าของบ้านจริงๆ คุณอย่าหวังเลยที่จะได้เยี่ยมชมห้องนอนของเขา
ข้าวของเครื่องใช้ในห้องนอนมักเป็นของรักของหวงของเจ้าของห้อง แม้บางอย่างไม่ได้มีราคาค่างวดเหมือนของในตู้โชว์ที่ห้องรับแขก แต่จงระวังเวลาคุณหยิบจับมัน เพราะมันมักมีคุณค่าทางจิตใจอย่างคาดไม่ถึง
ห้องนอนเป็นที่ๆ เจ้าของจะผ่อนคลายและเป็นตัวของตัวเองที่สุด
คุณจะรู้ถึงนิสัยและตัวตนที่แท้จริงถ้ามีโอกาสได้นั่งคุยกับเขาในห้องนอนนี่แหละ…
…
ห้องสุดท้ายที่ต่อให้คุณเดินสำรวจรอบบ้านก็ไม่มีวันเจอ นั่นคือ
ห้องลับ…
ห้องลับเป็นที่ๆ มีเพียงเจ้าของบ้านเท่านั้นที่รู้ว่ามันอยู่ตรงไหน เขาจะมีกุญแจเพียงดอกเดียวเก็บไว้กับตัวเพื่อไขเข้าไปในเวลาที่เขาต้องการ…
ไม่มีใครรู้ว่าในห้องลับของแต่ละบ้านมีอะไรซ่อนอยู่ในนั้นบ้าง…
…แต่มีบางบ้านที่เที่ยวบอกใครต่อใครว่าห้องลับของตัวเองนั้นเป็นเพียงห้องว่างเปล่า…
เท่าที่รู้คือห้องลับนี้เป็นห้องที่ตัวเจ้าของบ้านเองก็ไม่ชอบเข้าไปข้างในนานๆนัก…
…
สี่ห้องของหัวใจของตัวผมมันก็แบบเดียวกันนี้แหละ…
เปิดรับคนผ่านทางมาก็มาก
บางคนแวะมานั่งเล่นห้องรับแขก…บ่นว่าของในตู้โชว์ไม่มีราคา…แล้วก็ไป
บางคนปวดขี้มาขอเข้าห้องน้ำ…แล้วก็ไป(ดันไม่กดชักโครกเสียด้วย)
บางคนมาบ่อยๆ ขอค้างที่บ้านผมก็ให้นอนร่วมห้อง แต่ก็ดันทำของรักของหวงผมพังเสียนี่…
บางคนอยู่นานจนผมพาไปดูสมบัติในห้องลับ…แล้วก็ไม่มาบ้านผมอีกเลย
…
แขกคนต่อไปจะเป็นใครกันนะ…อยากรู้จริง…
…