19 กันยายน 2006ขอให้รู้ว่าฝนนั้นฝันนั้นก็จะผ่าน – Happily cry & Sadly smile.
…
เช้าวันอาทิตย์ที่ผ่านมาเป็นวันที่ท้องฟ้าสวยงาม แดดทอแสงจ้า เมฆสีขาว ฟ้าสีฟ้า
ทั้งที่คืนวันเสาร์ฝนตกกระหน่ำราวกับฟ้ารั่วแท้ๆ
ผมนั่งริมระเบียงห้อง ปลอบประโลมเพื่อนสนิทคนหนึ่ง ผู้ที่ความทุกข์เศร้าไม่ยอมจางหายไปพร้อมภาพความฝันในยามหลับ
เธอร้องไห้..ไม่ต่างไปจากท้องฟ้าในคืนที่ผ่านมาเท่าไหร่นัก
…
True Story.mp3
…
เรื่องเศร้าๆ ที่เฝ้าคอยเล่าให้เศร้าที่เข้าหัวใจ
ได้ทำร้ายใครๆ ให้มีน้ำตา
เรื่องเศร้าๆ เรื่องเขาความหวังอาจทำให้เคยเสียใจ
ความเศร้านี้ มีน้ำตา …
…
คนเรามีน้ำตาจำกัดไหมนะ?…
หาก เราร้องไห้เสียใจกับเรื่องบางเรื่องในช่วงชีวิตมากมาย เราจะเหลือน้ำตาไว้ร้องในวันที่ความเศร้าโศกเวียนมาเคาะประตูชีวิตเราอีก ครั้งหรือไม่?
…ผมไม่จำเป็นต้องหาคำตอบ
…นาที นั้นสิ่งที่ต้องทำคือการนั่งลงข้างๆ เธอ รับฟังเรื่องราวที่เธออยากบอกเล่า หรือแม้เพียงนิ่งเงียบ และคอยเช็ดน้ำตาที่ไหลรินจากสองตาเธอก่อนที่มันจะท่วมระเบียง
…
แล้วบางครั้งเรื่องความสมหวัง เรื่องฝันที่ดูงดงาม
ก็ทำร้ายใครๆ ให้เศร้าหัวใจ
เพราะว่ารู้สึกนั้นที่หวังที่ฝันนั้นก็จะผ่าน
ความสุขนี้ มีน้ำตา
…
ผมไม่เคยนึกถึงภาพตัวเอง นั่งปลอบประโลมผู้ที่เคยทำให้ผมนั่งร้องไห้อยู่คนเดียวที่ระเบียงเดียวกันนี้
ช่วงเวลาที่ล่วงเลยพาเอาฤดูฝนคราวที่แล้วผ่านชีวิตผมไปร่วมหนึ่งปี
..ในยามนี้ที่สายฝนหวนคืนมาทักทายสหายเก่าอย่างผม ผมส่งยิ้มและโบกมือให้สัญญาณกับมันว่าปีนี้ผมคงไม่ร้องไห้เป็นเพื่อนมันอีกแล้ว
.. มันยิ้มตอบ และทักทายทำความรู้จักกับเพื่อนผมผู้ที่นั่งร้องไห้อย่างไม่มีทีท่าจะหยุด..
…
หากความเศร้านั้นทำเธอจนหลั่งน้ำตา
ดังฟ้าเมฆดำเมื่อมีฝน
ขอให้รู้ว่าฝนนั้นฝันนั้นก็จะผ่าน …
กับความสุขนี้ที่ยังรัญจวนหัวใจ
ดังฟ้าที่งามยามหมดฝน
ขอให้รู้ว่ารุ้งนั้นฝันนั้นก็จะผ่าน
หายไป เหมือนกัน
…
ปีนี้สายฝนคงได้เพื่อนใหม่
…
ทั้งเรื่องเศร้าเรื่องนั้นรวมทั้งความฝันที่ดูงดงาม
คอยทำร้ายใครๆ ให้เศร้าหัวใจ
แล้วภาพนั้นภาพฝันที่เป็นที่เห็นก็จางหายไป
ทั้งหมดนี้ เป็นเพราะใจ
…
การตัดสินใจในบางเรื่อง บางเวลา ณ ทางแยกของชีวิต อาจเปลี่ยนชีวิตของเราไปตลอดกาล
เราอาจมองความสำคัญของเรื่องต่างๆ แตกต่างกัน และบางครั้งเราไม่รู้สึกว่าเรื่องเล็กน้อยกระทบกับชีวิตเราแค่ไหน
ขณะที่เรื่องที่เราเห็นเป็นเรื่องใหญ่แล้ว เราจะจินตนาการถึงผลที่ตามมาได้เป็นเส้นทางทอดไกลไม่สิ้นสุด
…
หากความเศร้านั้นทำเธอจนหลั่งน้ำตา
ดังฟ้าเมฆดำเมื่อมีฝน
ขอให้รู้ว่าฝนนั้นฝันนั้นก็จะผ่าน …
กับความสุขนี้ที่ยังรัญจวนหัวใจ
ดังฟ้าที่งามยามหมดฝน
ขอให้รู้ว่ารุ้งนั้นฝันนั้นก็จะผ่าน
…
หาก แต่ข้อเท็จจริงแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านเข้ามา ทุกบททดสอบ ทุกทางแยกที่เราต้องเลือก ต้องตัดสินใจที่จะเคลื่อนชีวิตเราสู่วันพรุ่ง ก็ต่างมีผลกระทบและทำให้ชีวิตเราเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาทั้งสิ้น
..ไม่ว่าจะเรื่องเล็ก เรื่องใหญ่ ..สำคํญ หรือไม่สำคัญสำหรับเรา
…
ถ้าลองปล่อยใจออกไปให้ไกลแสนไกลจากสิ่งนั้น
เธอเองเมื่อลอง เธอเองจะพบคำตอบรู้และเข้าใจ …
เมื่อความสุขคลายอาจทำให้ใจของเราต้องหม่นหมอง
เพื่อความเศร้าใจก็ควรจะยิ้มให้กับมัน
หัวเราะได้เหมือนกัน
…
ชีวิตคือการขับเคลื่อนร่างกายและจิตวิญญาณไปเผชิญกับฟ้าสดใส หรือฝนกระหน่ำที่เราไม่อาจกะเกณฑ์ได้ในวันพรุ่ง
..เราอาจเพียงคาดหวัง และอาจเพียงสมหวังหรือผิดหวัง
… ขณะที่ฟ้าฝนไม่อาจใส่ใจ หรือแม้เพียงแต่แยแสต่อความคาดหวังของคนตัวจ้อยเสียยิ่งกว่าฝุ่นจักรวาลอย่างเราๆ ได้ทุกคน …
เราต่างหากที่เลือกจะยิ้มหรือร้องไห้ให้กับมันได้ด้วยตัวของเราเอง
…
หากความเศร้านั้นทำเธอจนหลั่งน้ำตา
ดังฟ้าเมฆดำเมื่อมีฝน
ขอให้รู้ว่าฝนนั้นฝันนั้นก็จะผ่าน …
กับความสุขนี้ที่ยังรัญจวนหัวใจ
ดังฟ้าที่งามยามหมดฝน
ขอให้รู้ว่ารุ้งนั้นฝันนั้นก็จะผ่าน
หายไป เหมือนกัน
…
ข้อเท็จจริงคือ มันจะผ่านพ้นเธอไป ..เธอจะเข้มแข็งขึ้น แต่มันไม่ใช่เหตุปัจจัยแห่งเวลา
..ทุกอย่างเริ่มต้นที่หัวใจของเธอเอง..
…
++++++++++++++++++++
แด่ เธอผู้ที่นำเมฆฝนและรุ้งงามมาสู่ผมในช่วงเวลาหนึ่งของชีวิต หวังว่าเธอจะยิ้มให้กับเมฆฝนของเธอได้ในวันนี้และมันจะผ่านพ้นไปจากเธอในไม่ ช้า …
หมายเหตุ เนื้อเพลง “เรื่องจริง” ของคุณ “ส้ม อมรา” ในอัลบั้ม “Zom Sweetless”
…
++++++++++++++++++++
Tags: Life on Soundtrax., ฝน, ร้องไห้, ส้ม อมรา