2 เมษายน 2002บางสิ่งที่ตามหา? ‘ตอนที่ 8 – ร้านวิดีโอ’
…………………………….
ตัดฉากมาที่ร้านเช่าวิดีโอเล็กๆ กล้องจับภาพมุมสายตาของพนักงาน เดินไปตามชั้นวางวิดีโอรอบๆร้าน หยุดนิ่งและเก็บหนังที่ลูกค้ามาคืนกลับเข้าชั้นทีละม้วนๆ (ใช้เวลาประมาณ 30 วินาที) ไม่มีบทพูด เสียงแบ็กกราวด์เป็นเสียงจากหนังที่เปิดในร้านเบาๆ
กล้องจับภาพจนเธอเดินกลับถึงเคาน์เตอร์ เปลี่ยนมุมกล้องมาเป็นมุมข้างครึ่งตัวของพนักงานสาวในเครื่องแบบ ฉากหลังเป็นร้านที่ว่างเปล่าไม่มีลูกค้า
เสียงวอยซ์โอเวอร์ผู้หญิงพูดขึ้น
.………………………
“ชั้นเป็นพนักงานร้านเช่าวิดีโอนี่มาหลายปีแล้ว การอยู่โดยที่มีหนังมากมายรายล้อมตัวชั้นมันทำให้ชั้นรักและเลือกอาชีพนี้ แม้รายได้มันจะไม่ได้มากมายอะไร แต่ชั้นก็สนุกกับงานมากๆ”
“ชั้นเลือกที่จะทำงานกะกลางคืน เริ่มตั้งแต่ช่วงเย็นๆ จนร้านปิด ช่วงเวลานี้มีลูกค้ามาเช่าหนังไปดูมากที่สุด ทำให้ชั้นได้มีโอกาสเจอลูกค้าดีๆ ได้แนะนำหนังดีๆให้เขาดู…ที่จริงมันไม่ใช่หน้าที่หลักของพนักงานหยั่งชั้นหรอก…แต่ชั้นก็ชอบเวลาลูกค้าได้หนังดีๆ กลับบ้านไปดู”
…………………………….
ฉายภาพเธอ กดรีโมทปิดทีวีที่ฉายหนัง ล็อกกุญแจแคชเชียร์ เก็บกระเป๋าถือเตรียมตัวปิดร้านกลับบ้าน ขณะกำลังจะปิดไฟ
เสียงผู้หญิงอีกคนหนึ่งดังขึ้น
.………………………
“ร้านปิดรึยังคะ เอาหนังมาคืนค่ะ”
……………………….
กล้องเปลี่ยนมุมเป็นมุมสายตาพนักงานสาวมองไปที่ประตูหน้าร้าน
ลูกค้าผู้หญิงคนหนึ่งเดินตรงเข้ามา ยื่นม้วนวิดีโอให้
.………………………
“เช่าเกินเวลาไปสองวันนะคะ ค่าปรับยี่สิบบาทค่ะ”
………………………
ลูกค้าสาวใบหน้าซึมเศร้า ล้วงกระเป๋าถือเอาแบงค์ยี่สิบให้
……………………….
“ขอบคุณค่ะ โอกาสหน้าเชิญใหม่ค่ะ”
……………………….
กล้องเปลี่ยนมาถ่ายลูกค้าสาว ค่อยๆเดินออกจากร้าน
แบ็กกราวด์เป็นเคาน์เตอร์และพนักงานสาว ใบหน้าเธอยังซึมเศร้า
.………………………
ตัดมาที่ภาพภายนอกร้านวิดีโอ เวลาประมาณตีหนึ่งได้แล้ว ชายหนุ่มกับหมาน้อยนอนเอกเขนกหลับอยู่ที่หน้าห้องแถวข้างๆ ซึ่ง
ปิดแล้ว ลูกค้าร้านวิดีโอคนเดิมเดินผ่านทั้งสองไปท่ามกลางความมืด ไฟร้านวิดีโอ ค่อยๆ ปิดลงทีละดวงๆ จนมืดสนิทมีเพียงไฟถนนส้มๆ
……………………….
ทุกอย่างเงียบสงบ ภาพพนักงานสาวออกจากร้านล็อกประตูกระจก ดึงประตูม้วนลงมาปิดร้าน
กล้องเปลี่ยนมุมมาเป็นด้านหลังของเธอ ค่อยๆเดินไปตามฟุตบาท ผ่านชายหนุ่มและหมาน้อยที่หลับปุ๋ยไป
กล้องเปลี่ยนมาถ่ายหญิงสาวด้านหน้าแทน เมื่อเดินผ่านทั้งคู่ไปได้ไม่กี่เมตร เธอหยุดเดินและหันหลังกลับไปมองยังสองชีวิตที่หลับไหล นิ่งอยู่อย่างนั้น 10 วินาที
เธอหันกลับ… และออกเดินต่อไป
กล้องตัดกลับมาที่ชายหนุ่มและหมาน้อยที่หลับอยู่ เห็นสาวพนักงานเดินไปไกลลิบๆ สายตา
ภาพค่อยๆมืดลง
………………………..
+++++++++++++++++++
จบตอน 8 โปรดติดตามตอนต่อไป
+++++++++++++++++++