7 ธันวาคม 2006บ้านของซูเปอร์ฮีโร่ – It’s not easy to be me.
…
ณ วันวัยที่ชีวิตเทเอียงไปกับห้วงยามแห่งการทำงานหนัก การพุ่งตัวไปตามเส้นทางปรารถนาของวัยหนุ่ม การทดสอบตัวเองกับอุปสรรค และขีดจำกัดต่างๆ ของชีวิต
ผมไม่เคยหยุดโผบินแม้สักวัน
…
Superman.mp3
…
I can’t stand to fly I’m not that naive
I’m just down to find The better part of me
… I’m more than a bird…I’m more than a plane
I’m More than some pretty face beside a train
It’s not easy to be…
…
หนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา ผมเก็บข้าวของกลับไปใช้ชีวิตร่วมกับครอบครัว ป่าป๊า หม่าม้า ที่บ้านเกิดอีกครั้งหนึ่ง
เป็น ช่วงเวลาเกือบๆ สองปีแล้วที่ผมออกมาใช้ชีวิตลำพังคนเดียว หลายสิ่งหลายอย่างทั้งรูปสังขารภายนอก และจิตวิญญาณความรู้สึกนึกคิดของผมเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากมาย หากนับเอาคืนวันที่เก็บข้าวของใส่เป้แล้วเลือกที่จะเดินทางออกจากอาณาบริเวณที่เรียกว่า “บ้าน”
… ควรใช้คำกล่าวเช่นนั้น เพราะผมมั่นในใจเสมอมาว่า ผมไม่เคยย่างเท้าออกจากอาณาบริเวณที่เรียกว่า “ครอบครัว” เลยในช่วงเวลาที่ว่า
… พื้นที่ของ “บ้าน” อาจถูกกำหนดด้วยรั้วรอบขอบชิด ..หรือแม้แต่ตัวเลขบนโฉนดที่ดิน แล้วพื้นที่ของ “ครอบครัว” ล่ะ …
..จะมีสิ่งใดมาระบุขอบเขตได้บ้างไหม?
…
I wish that I could cry Fall upon my knees
Find no way to lie About a home I’ll never see …
It may sound absurd…but don’t be naive
Even Heroes have the right to bleed
I may be disturbed…but won’t you concede
Even Heroes have the right to dream
It’s not easy to be…
…
ชายชราตาบอดคนหนึ่งกำลังย่างเท้าเพื่อข้ามถนนเพียงลำพังยามดึก ณ จุดหนึ่งของแผนที่กรุงเทพฯ
มหานครที่ไม่มีซูเปอร์ฮีโร่เป็นของตัวเอง เช่นหลายๆ มหานครชั้นนำของโลก
ชายแก่ไม่ทราบชื่อ เดาจากลักษณะน่าจะอายุราว 70 ในมือมี “ไม้เท้า” ซึ่งควรจะเรียกว่าไม้เท้าน่ะถูกต้องแล้ว เพราะเป็นเพียง “ไม้” หนึ่งท่อนจริงๆ ที่เค้าใช้ ต่าง “เท้า”
…
Up, up and away…away from me
Well it’s all right…
You can all sleep sound tonight
I’m not crazy…or anything…
…
ชายแก่ก้าวเดินอย่างมั่นใจ ราวกับว่าเบื้องหน้าเป็นเส้นทางว่างเปล่า หรือเป็นถนนสายน้ำใจ ที่รถราจะหยุดให้คนก้าวช้าอย่างเขาเดินข้าม
… แต่ในความเป็นจริง แม้จะเป็นเวลาเกือบสี่ทุ่มแล้ว รถราก็ยังคงขวักไขว่ทั้งสองฟากถนน
..บาง ทีการขาดไร้ซึ่งประสาทสัมผัสด้านภาพและการมองเห็น อาจนำมาซึ่งความกล้าอันยิ่งใหญ่ที่จะเผชิญชีวิตอย่างท้าทายกับความตายในทุก วินาทีที่เหลือ
… หรืออาจเพราะความตายก็เป็นสิ่งที่แม้คนตาดีก็ไม่อาจ มองเห็นได้เช่นกัน..
…
I can’t stand to fly I’m not that naive
Men weren’t meant to ride With clouds between their knees …
I’m only a man in a silly red sheet
Digging for kryptonite on this one way street
Only a man in a funny red sheet
Looking for special things inside of me inside of me
… inside of me … inside of me …
…
ผม ไม่ได้ลังเลหรือต้องกดเครื่องคิดเลข คำนวณความคุ้มค่าทางธุรกิจอะไรมากมาย ผมวางโน๊ตบุ๊กฝากไว้กับเพื่อน รีบวิ่งเข้าไปคว้าแขนของชายชราคนนั้นเอาไว้
… แม้ความตายของคุณลุงอาจเป็นสิ่งที่ตัวเขาเองมองไม่เห็น
…แต่ผมเองก็ไม่อยากจะเห็นความตายของคุณลุงเขาเช่นกัน …
เรา สองคนค่อยๆ เดินข้ามถนนไปด้วยกัน ผมจูงแกไปส่งจนถึงฟุตบาทระดับขั้นที่จะเดินไม่สะดุด เราจากลากันด้วยรอยยิ้ม ซึ่งผมหวังว่าประสาทสัมผัสบางอย่างของแก จะรับรู้ได้ว่าผมยิ้ม เหมือนดั่งที่ผมเห็นรอยยิ้มของแกด้วยตา..
…
I’m only a man in a funny red sheet
I’m only a man looking for a dream
I’m only a man in a funny red sheet
It’s not easy… It’s not easy to be me…
…
ผมไม่รู้ว่าอาณาบริเวณของคำว่า “บ้าน” และ “ครอบครัว” ของชายชราตาบอดผู้นั้นเริ่มต้นและสิ้นสุดลงที่ใด
…แต่บางห้วงคำนึงในช่วงเวลาสั้นๆ ที่เราใช้ชีวิตตัดผ่านกันนั้น
ผมรู้สึกว่าเราต่างอยู่ในอาณาบริเวณของ “บ้าน” และ “ครอบครัว” เดียวกัน
…
++++++++++++++++++++++++
บันทึกวันนี้มอบแด่ “พ่อ ของแผ่นดิน” ที่ทำให้ สังคมเราดีงามและน่าอยู่
เพลง Superman is not easy. ของศิลปิน Five for Fighting. …
Tags: Life on Soundtrax., Superman, ครอบครัว, ซูเปอร์ฮีโร่, บ้าน, พ่อ