We sing, we dance, we leave things behind.
11 ธันวาคม 2009
ท่ามกลางความมึนแอลกอฮอล์ของผมและความเมาขี้ตาของเธอ
เราแหกปาก เต้นรำสเต็ปมั่วซั่ว และปล่อยวางเรื่องราวนานาไว้เบื้องหลัง
เวลา (ไม่) มีอยู่จริง..? – it always goes on and on and on.
9 ธันวาคม 2006
ความรู้สึกที่ว่า “เวลาผ่านไปรวดเร็ว หรือเชื่องช้า” ในแต่ละปี
แต่ละวันที่หมุนผ่าน แต่ละ นาที วินาที ก็ชวนให้อดสงสัยไม่ได้ว่า
“เวลานั้นเป็นสิ่งที่มีอยู่จริงหรือ?”
วินาทีธรรมดา – Amie The Railway Lady.
17 พฤศจิกายน 2005
ลิ้นชักความทรงจำคนเราคงมีที่จำกัด…
โมงยามแห่งความสุขล้นเหลือและโมงยามแห่งความทุกข์เศร้า
จึงมักได้รับเลือกให้ได้ที่ทางทำมาหากินอยู่ภายในนั้นเป็นลำดับสำคัญเสมอๆ