19 ธันวาคม 2009รสนิยมเบียร์ของผู้คนบนดาดฟ้า
…
[4ทุ่มปลายๆ คืนวันพฤหัส 17 ธ.ค. : ถนนข้าวสาร]
ผมเดินเตร็ดเตร่ด้วยความบูดเบี้ยวของชีวิตวัย Post-Thirty เหตุจากหัวค่ำที่ใจพลุ่งพล่านขาดไร้ความสงบนิ่ง การนั่งสมาธิคงไม่เหมาะกับคนห่างไกลศาสนาเช่นผม สุดท้ายการมุ่งหน้าสู่แสงสีกลางเมืองที่ไกลจากบ้านเพื่อพบเจอผู้คนดูคล้ายจะเป็นคำตอบที่แม้ไม่ดีที่สุด แต่ก็นับว่าพอใช้ได้สำหรับโมงยามนั้น
…
How many special people change
How many lives are living strange
Where were you when we were getting high?
Slowly walking down the hall
Faster than a cannon ball
Where were you while we were getting high?
…
เสียงเพลง “Living on a prayer ของ Bon Jovi” ในเวอร์ชั่นกีตาร์โปร่งดังขึ้นมาจากดาดฟ้าห้องแถวหนึ่งที่เปิดเป็นผับเล็กๆ ในชื่อ “The Roof” คล้ายแม่เหล็กต่างขั้วที่ดึงดูดให้ผมฮัมเพลงพร้อมย่างเท้าขึ้นบันไดสู่ชั้นดาดฟ้าตึก หวังใจจะปลดปล่อยตัวเองไปกับเสียงเพลงและขวดเบียร์
…
Some day you will find me
Caught beneath the landslide
In a champagne supernova in the sky
Some day you will find me
Caught beneath the landslide
In a champagne supernova
A champagne supernova in the sky
…
ผมได้ที่นั่งตรงริมระเบียงมุมร้าน บรรยากาศในร้านครึกครื้นและเป็นกันเองด้วยสัดส่วนลูกค้าฝรั่ง:ไทย ที่ 90:10 ลูกครึ่งจีนอย่างผมจึงคล้ายมนุษย์ต่างดาวที่มาเยือนการชุมนุมของเหล่าผู้สนใจเรื่องสิ่งมีชีวิตนอกโลก ผมเหลือบเห็นดาราหนุ่มเจ้าของคลิปหลุดเรทเอ็กซ์ยืนอยู่ตรงหน้าเคาน์เตอร์บาร์ ผมหวนระลึกถึงพฤติกรรมขัดแย้งในตัวเองของเขาคนนั้นจากโฆษณาสองชุดที่เคยได้ดู ชุดแรกผมเห็นเขาในบทผู้น้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาปรับใช้กับชีวิตสมถะ ขณะที่โฆษณาอีกชุดเขากลับเชื้อเชิญให้คนดูร่วมก่อหนี้สินผ่านบัตรเครดิตของสถาบันการเงินชื่อดัง
…
Wake up the dawn and ask her why
A dreamer dreams she never dies
Wipe that tear away now from your eye
Slowly walking down the hall
Faster than a cannon ball
Where were you when we were getting high?
…
บริกรหิ้วเบียร์ไฮเนเก้นมาเสิร์ฟตรงหน้า ขณะที่ผมจิบเบียร์เยอรมัน ฝรั่งที่นั่งขนาบทุกทิศกลับจิบเบียร์ช้าง เหรียญทองของไทย วินาทีนั้นดวงหน้าของน้าแอ๊ดบาวลอยมาในจินตนาการ พร้อมก๊อปปี้ติดหูจากโฆษณาที่คล้ายจะประณามรสนิยมการดื่มของผม “คนไทยหรือปล้าวววววว?”
…
Some day you will find me
Caught beneath the landslide
In a champagne supernova in the sky
Some day you will find me
Caught beneath the landslide
In a champagne supernova
A champagne supernova in the sky
…
นักดนตรีสดทยอยกระหน่ำทั้งหกสายกีตาร์บรรเลงเพลงโดนใจไม่ขาดสาย
What a wonderful world
Sweet child o’ mine
This Love
Change the world
Better together
Don’t look back in anger
I’m yours
It’s my life
Imagine
แม้จะหลากหลายอารมณ์ ต่างแนวเพลง และต่างยุคสมัย แต่ดูเหมือนบรรดานักดื่มในร้านจะสามารถแหกปากร้องตามได้อย่างไม่ขัดเขิน ผมออกจะประหลาดใจในครั้งแรกที่นึกสงสัย แต่เมื่อนึกได้ว่าตัวผมเองก็เป็นคนหนึ่งที่แหกปากร้องตามไปทุกเพลง ความสงสัยนั้นจึงคลี่คลายลง
ด้วยธรรมชาติของเผ่าพันธุ์ขี้เมาอาจมีเสียงเพลงอยู่ในสายเลือดที่หมุนเวียนรอบกายกระมัง
…
Cos people believe that they’re
Gonna get away for the summer
But you and I, we live and die
The world’s still spinning round
We don’t know why
Why, why, why, why
…
สองสาวออสซี่นัยน์ตาเจ้าชู้ฉวยโอกาสตอนหนุ่มที่ควงมาลุกไปเข้าห้องน้ำเอ่ยปากชวนผมคุยและชนขวด
“คุณมาจากที่ไหน” เธอถาม
“ผมคนกรุงเทพฯนี่แหละ แล้วคุณล่ะ” ผมถามกลับ
“เรามาจากเมลเบิร์น ออสเตรเลีย ยินดีที่ได้พบคุณนะ”
“ทำไมคุณดื่มไฮเนเก้นล่ะ คุณรู้ไหมว่าแม่งเป็นเบียร์ขยะสำหรับพวกเราเลยรู้ไหม ห่วยสิ้นดีรสชาติหยั่งกะแดกขี้” เธอพูดด้วยสีหน้าปูเลี่ยนๆ ขณะดูถูกรสนิยมเบียร์ของผม
ผมอึ้งปนขำขื่นเมื่อเห็นขวดเบียร์ช้างในมือเธอทั้งคู่ ก่อนจะตอบกลับเจ็บแสบ
“มันก็เหมือนกันกับที่พวกคุณชอบดวดเบียร์ช้างนั่นแหละ คุณรู้ไหมผมว่าเบียร์ช้างรสชาติหยั่งกะยาฆ่าแมลง นี่อาจเป็นความซับซ้อนทางวัฒนธรรมน่ะ”
“คุณเลือกมาเที่ยวเมืองไทย ขณะที่คนไทยหยั่งพวกผมทำงานเก็บเงินไปดูจิงโจ้ที่ประเทศคุณ นี่พอจะอธิบายเหตุผลในรสนิยมเบียร์ของพวกเราได้ไหม”
เธอทั้งคู่หัวเราะ และชวนผมกระแทกขวดเบียร์ต่างสายพันธุ์อีกครั้ง ก่อนเธอจะเล่าว่าเธอกำลังจะไปเที่ยวเสม็ดพรุ่งนี้ และถามผมว่าอ่าวทับทิมที่เธอจะไปพักโอเคไหม ผมตอบไปว่าก็สงบดีแม้ทรายจะไม่ละเอียดนัก ก่อนจะแนะนำให้เธอลองไป อ่าวช่อ(ลุงหวัง) สถานที่โปรดของผมให้เธอลองไปดู
…
How many special people change
How many lives are living strange
Where were you when we were getting high?
We were getting high
We were getting high
We were getting high
We were getting high
…
บทสนทนาของเราจบลงเมื่อแฟนหนุ่มของเธอกลับมาที่โต๊ะ เสียงกีตาร์เพลงโปรดของ OASIS “Champagne Supernova” จากเวทียังคงล่องลอยไปทั่วบริเวณ
ผมกระดกเบียร์และร้องตาม ใจพลางสงสัยว่าขณะที่ผมเมามายอยู่ตรงมุมระเบียงแห่งนี้ เธอคนนั้นที่ผมคิดถึงจะล่องลอยสูงสุดท้องฟ้าไกลห่าง ราว Supernova ที่ผมได้แต่เงยมองอยู่หรือไม่?
…
==================================
เพลง “Champagne Supernova” ของ OASIS จากอัลบั้ม What’s the story, Morning Glory.
บันทึกวันนี้แด่ค่ำคืนบนดาดฟ้า “The Roof” ถนนข้าวสาร
==================================
Tags: Life on Soundtrax., Oasis, Supernova, เบียร์
tousna
19 ธันวาคม 2009, 02:30
แด่ ขี้เป็นน้ำ ที่มาจาก อัมเตอดัม เนเทอแลนด์ว่ะ
Somtee
19 ธันวาคม 2009, 02:38
^
^
เออว่ะ ไฮเนเก้นมันเบียร์ดัตช์นี่หว่า มั่วนิ่มเป็นเยอรมันเฉยเลยกรู
iMenn
19 ธันวาคม 2009, 09:08
แม้แต่บล็อก ยังต้องมีบทเพลง!! แบรนดิ้งแข็งมาก!!
somzai
22 ธันวาคม 2009, 09:26
รสนิยมเบียร์ของผู้คนบนดาดฟ้า เวลากินนอกบ้าน
Tida
13 กุมภาพันธ์ 2010, 18:36
ร้านโปรด เราคงจะได้เจอกัน