22 พฤศจิกายน 2007ที่อยู่ของความรัก – Your eyes reflect in my heart.
Where The Love Is.mp3
เคยเป็นกันบ้างไหม กับบางช่วงเวลาที่ List เพลงบนหน้าจอคอม
เหลือเพียงแค่เพลงๆ เดียว
เล่นวนเวียนมันอยู่ซ้ำๆ
…
ผมไม่รู้ว่าโปรแกรมคอมพ์มันจะเบื่อบ้างหรือเปล่า?
จะหงุดหงิดบ้างไหมที่ต้องทนฟังเพลง
(ที่ผมเดาเอาเองว่ามันอาจจะไม่ชอบ)
…
..แต่หลายวันมานี้ ผมนั่งฟังเพลงๆ หนึ่งซ้ำแล้วซ้ำเล่า
จนบางวินาทียังนึกขอบคุณโลกดิจิทัล
เพราะหากเป็นเทปคาสเสตต์เหมือนสมัยก่อน
ไอ้การนั่งฟังซ้ำๆ ร้อยพันเที่ยวแบบนี้
คงทำเอาเทปยืดเทปยานไปหลายม้วนแล้วกระมัง
……

เดินทางมาไกลแสนไกล
ล่องเรือไปในทะเล
ใจยังลังเลว่าจะไปไกล ไปสักเท่าไหร่
คล้ายๆ ว่ารักกันอยู่
หาดทรายยังรักทะเลหรือไร?
…
เดินวนในมุมแห่งป่า
ตามสายลมพาไป
พาความรักและความจริงใจที่มันหายไป
รักอยู่ที่ใด?
……
ผมหอบเอาหัวใจตัวเอง ผ่านเดือนตุลาอาถรรพ์มาได้แบบเฉียดฉิว
ทำเอาบรรดากองเชียร์คอซาดิสม์ที่รอซ้ำเติม “โรคอกหักเดือนตุลา”
พากันเซ็งเป็ดไปตามๆกัน
เพราะก่อนหน้านี้สหายหลายท่านเตรียมบาทาพิฆาต
ตั้งท่ารอเหยียบย่ำให้หนำ Teen กันเลยเชียว
ปีนี้เพื่อนๆ คงเหงาง่ามเท้ากันเล็กน้อยล่ะ 555
……
ถามใจ แล้วมองเห็นเธอข้างกาย
เริ่มเข้าใจ เริ่มเดินทางมา คือเธอ
…
สายตาของเธอ สะท้อนในดวงใจ
ลึกลงข้างใน ฉันนั้นจึงเข้าใจ
รักที่เราเฝ้าหา อยู่ที่ใด
…
สายตาของเธอ สะท้อนในดวงใจ
ลึกลงข้างใน
รักแท้นั้น อยู่ที่ใจ
……
หลายๆ ปีมานี้ วัฏจักร “รักๆ เลิกๆ”
และโมงยามความสุขรสช็อกโกแลต
ได้วนเวียนหมุนผ่านชีวิตผม ดั่งภาพซ้ำๆ
ราวกับละครหลังข่าวฮิตๆ กลับมาฉายใหม่ให้แม่บ้านดูตอนบ่าย
หรือหนังแอ๊คชั่นยอดนิยมที่ฉายซ้ำแล้วซ้ำอีก ในเคเบิลทีวี
…
……
สายตาของเธอ สะท้อนในดวงใจ
ลึกลงข้างใน ฉันนั้นจึงเข้าใจ
รักที่เราเฝ้าหา อยู่ที่ใด
…
สายตาของเธอ สะท้อนในดวงใจ
ลึกลงข้างใน
รักแท้นั้น อยู่ที่ใจ
……
สหายรู้ใจผมเอ่ยปากถามในวงเสวนาเบียร์
กับประเด็น “วัฏจักรรักไม่ลงตัว” ของผม
…
“แล้วมึงมีความสุขไหมวะไอ้ตี๋?”
…
…..
ใจเองจะบอก ใจตัวเองจะบอก
และสะท้อนเงาของใคร คนที่เฝ้าเข้าใจ
ใจเองจะบอก เพียงแค่ฟังคำตอบของใจ
……
ใครที่คอยเป็นห่วง คนที่เขาเห็นใจ
คนที่เฝ้าห่วงใย
ใจฉัน สะท้อน.. เงาของเธอ
..ทั้งใจ
……
บางคราวก็เป็นการดีที่เราได้สำรวจลึกลงไปในใจตัวเอง
ด้วยการตั้งคำถามแบบเงียบๆ
ที่มีเพียงตัวเรา สมอง หัวใจของเราเองที่ได้ฟัง
และใคร่ครวญ คำนึงถึงเบื้องลึกในก้นบึ้งแห่งจิตใจของเรา
ที่เป็นต้นกำเนิด
ที่ผลักดันให้เราทำอะไรต่อมิอะไรเพื่อใครสักคน
ที่ทำให้เราอิ่มเอมกับภาพความฝันในยามหลับ
ที่ทำให้เราชื่นชมกับความงามของโลกในยามตื่น
ที่ทำให้เราสุนทรีย์กับเสียงดนตรีและบทเพลงนานา
ที่ทำให้เรามีเหตุผล และไร้เหตุผลกับชีวิต
ที่ทำให้เรารู้สึก “รัก”
……
แล้ววันนี้ฉันรู้ได้ รักอยู่ที่ใด
เมื่อมองเข้าไปในใจ..ตัวเอง
…
สายตาของเธอ สะท้อนในดวงใจ
ลึกลงข้างใน ฉันนั้นจึงเข้าใจ
รักที่เราเฝ้าหา..อยู่ที่ใด
…
สายตาของเธอ สะท้อนในดวงใจ
ลึกลงข้างใน
รักแท้นั้น..อยู่ที่ใจ
……
ที่จริงสหายรู้ใจคงไม่ได้ต้องการคำตอบจากผมเท่าไหร่นัก
และคำตอบที่ผมได้รับจากการใคร่ครวญกับหัวใจของผมเอง
ก็คงมีค่าสมบูรณ์เพียงแค่ผมได้กระจ่างแจ้งกับตัวเองแล้ว
…
ลองมองกลับเข้าไปในใจของเราเองดู
ภาพสะท้อนในนั้นอาจทำให้เราได้ยิ้มกับตัวเอง
เมื่อได้พบว่าภายในนั้นมีภาพของคนที่เรารัก
ที่ไม่เคยหายห่างไปไกลจาก “ที่อยู่ของความรัก”
ภายในหัวใจของเราเลย
…
……
+++++++++++++++++++++++++++++++++
เพลง “ที่อยู่ของความรัก” ของคุณ “ส้ม อมรา”
ซึ่งอยู่ในอัลบั้ม “ซ่า อมรมณ์”
=================================
บันทึกวันนี้แด่ “เธอ”
ผู้ทำให้เพลงบางเพลงไพเราะขึ้นในทุกๆ รอบที่ได้ฟัง
+++++++++++++++++++++++++++++++++
Tags: Life on Soundtrax., Rubiaceae, ความรัก, ส้ม อมรา
